عشق

atasheeshgheman — Sun, 22 Nov 2009 09:48:21 GMT

اجازه هست عشق تو رو تو كوچه ها داد بزنم؟ رو پشـت بـــــوم خونه ها اسمتو فریاد بزنم؟ اجازه هست كه قلـبمو برات چراغونی كنم

پیش نگاه عاشقت،چشـــــمامو قربونی كنم؟

اجازه میدی تا ابـد سر بزارم رو شونه هات؟

روزی هزار و صـد دفه بگم كه میمیرم برات؟

اجازه میدی كه بـگم حرف ترانه هام تویی؟

دلیل زنده بودنـــــم ، درد بهانه هام تویی؟

اجـــازه هست تا تـه مـرگ منتظر تو بشینم؟

تو رویاهــای صورتیم، خودم رو با تو ببینم؟

اجازه هست جار بزنم بگم چقد دوست دارم؟

بگم می خـــوام بخاطرت سر به بیابون بزارم؟

اجازه میدی قـصه هام با عشق تو جون بگیره؟

چشمای عاشقـــم واست روزی هزار بار بمیره

اجازه میدی عشقـــمو همش بهت نشون بدم؟

پیش زمین و آسمــون واسه تو دس تكون بدم؟

اجازه میدی كه فقــــــط تو دنیا با تو بمونم؟

هر چی كه عاشقانه بــــود به خاطر تو بخونم؟

اجازه هست پناه من گــــــرمی آغوشت بشه؟

هر اسمی جز اسم خودم ،دیـگه فراموشت بشه؟

اجازه هست ؟ بگو كه هست ، من همشو دارم میگم

با تو به آسمون میرم ،با تـــــــــــــو یه آدم دیگم

اجازه میدی كه بگم ،من مال تـــــــو،تو مال من؟

من از تو خواهش می كنم كه زیر وعـــده هات نزن

اجـــــــازه تـــو دست تـــو ،اجازه من دست تـو

خنده من خنـــــــده تو ،شكست من شكست تـو

atasheeshgheman — Sun, 22 Nov 2009 08:16:34 GMT

عشق نمي پرسه.

atasheeshgheman — Sun, 22 Nov 2009 08:15:38 GMT

عشق نمي پرسه که تو کي هستي؟

عشق فقط ميگه تو مال مني...

عشق نمي پرسه که اهل کجايي ؟

فقط ميگه تو قلب من زندگي مي کني...

عشق نمي پرسه که چي کار مي کني؟

فقط ميگه باعث ميشي قلب من به ضربان بيفته...

عشق نمي پرسه چرا دور هستي؟

فقط ميگه هميشه با مني...

عشق نمي پرسه که دوستم داري؟

فقط ميگه دوستت دارم...

جدایی مجهول نامفهوم عشق

atasheeshgheman — Sun, 22 Nov 2009 08:15:13 GMT

بیا در میان عاشقان بهترین باشیم ، ما می توانیم عاشقترین باشیم...

من و تو یعنی عشق ، عشق یعنی ما ، ما یعنی یک دنیا خوشبختی!

تو یعنی بهترین ، زیباترین ، عاشقترین ، لایق ترین....

بیا در میان عاشقان بهترین باشیم ، ما می توانیم عاشقترین باشیم...

من و تو یعنی عشق ، عشق یعنی ما ، ما یعنی یک دنیا خوشبختی!

تو یعنی بهترین ، زیباترین ، عاشقترین ، لایق ترین....

توو یعنی برای من ، برای قلبم ، تا ابد و برای همیشه...

تو یعنی اسیر ، یک اسیر در این قلب بی طاقت...

من و تو با هم یعنی یک قصه بی پایان...

من برای تو ، تو برای من ، ما برای هم ، چقدر قشنگ است این عشق من و تو....

تو گل من ، من باغبان تو ، تو دریای من ، من ساحل تو ....

تو طلوع من ، من وجود تو ، تو نفس من ، من هوای تو....

تو باران من ، من سرپناه تو ، تو مهتاب من ، من آسمان تو...

تو اسیری در قلبم ، خیلی عزیزی برایم ، باور کنی ، باور نکنی برایت میمیرم!

بیا در میان عاشقان دیوانه ترین باشیم ، ما می توانیم برترین باشیم....

تو دنیای من ، من دیوانه تو ، تو بمان تا بگویم همه زندگی ام فدای تو....

من و تو در میان عاشقان عاشقترینم ، من و تو از عشق بالاترینیم....

عشق بدون تو عشق نیست ، این زندگی بدون تو زیبا نیست....

با تو شادم ، بی تو پریشانم ، با من بمان تا همیشه لبخند عشق بر روی لبانم باشد...

زیباترین لحظه زندگی ام با تو ، قشنگترین خاطره هایم در کنار تو ، زندگی ام ، عشقم ، نفسم فقط تو!

اینهمه احساس عاشقانه تقدیم به تو ، این قلب کوچک و بی طاقتم فدای تو ، یک دنیا

عشق و محبت برای تو ، یک کلام پرمحبت دوستت دارم عزیزم از طرف عشق تو....

نامش تنها انسان بود و تنها دارایی اش تنهایی

atasheeshgheman — Sun, 22 Nov 2009 08:14:23 GMT

نامی نداشت، نامش تنها انسان بود و تنها دارایی اش تنهایی

گفت: تنهایی ام را به بهای عشق می فروشم. کیست که از من قدری تنهایی بخرد؟

هیچ کس پاسخ نداد

گفت: تنهایی ام پر از رمز و راز است. رمزهایی از بهشت. رازهایی از خدا.

با من گفتگو کنید تا از حیرت برایتان بگویم

هیچ کس با او گفتگو نگرد

و او میان این همه تن، تنها فانوس کوچکش را برداشت و به غارش رفت. غاری حوالی دل.

می دانست آنجا همیشه کسی هست. کسی که تنهایی می خرد و عشق می بخشد

او به غارش رفت و ما فراموشش کردیم و نمی دانیم چه مدت انجا بود

سیصد سال و نه سال بر آن افزون؟ با نه، کمی بیش و کمی کم. او به غارش رفت و ما نمی دانیم

چه کرد و چه گفت و چه شنید؛ و نمی دانیم آیا در غار خوابیده بود یا نه؟

اما از غار که بیرون آمد بیدار بود، آنقدر بیدار که خواب آلودگی ما برملا شد. چشمهایش دور

خورشید بود، تابناک و روشن که ظلمت ما را می درید

از غار که بیرون آمد هنوز همان بود با تنی نحیف و رنجور. اما نمی دانم سنگینی اش را زا کجا

آورده بود که گمان می کردیم زمین تاب وقارش را نمی آورد و زیر پاهای رنجورش درهم

خواهد شکست.

از غار که بیرون آمد، باشکوه بود. شگفت و دشوار و دوست داشتنی. اما دیگر سخن نگفت.

انگار لبانش را دوخته بودند، انگار دریا دریا سکوت نوشیده بود.

و این بار ما بودیم که دنبالش می دویدیم برای جرعه ای نور. برای قطره ای حیرت و او بی آنکه

پیزی بگوید، می بخشید، بی آنکه چیزی بخواهد.

او نامی نداشت، نامش تنها انسان بود و تنها دارایی اش تنهایی

کجا بودی ...

atasheeshgheman — Sun, 22 Nov 2009 08:13:21 GMT

کجا بــودي وقتي برات شکستـم * يخ زده بود شـاخه گُلم تو دستـــم

کجــا بـودي وقتــي غريبــي و درد * داشت مـن تنها رو ديوونه ميـــکـرد

کجــا بودي وقتي کنـار عکســـات * شبا نشستم به هواي چشمـــات

کجا بــودي ببيني مــن ميســـوزم * عيــن چشــات سيـاهه رنـگ روزم

ســـرزنشــــاي مردمـــو شنيـــدم * هــر چــي که باورت نميشه ديـدم

کنـــايه هــاشونــو به جون خريدم * نبــود ستــاره ام شبـا گريه چيـدم

کجا بودي وقتي اشکــام ميريخت * خون جاي گريه از چشام ميـريخت

کجـــا بودي وقتـــي آبـــروم مـــرد * امــا به خـاطر چشات قسم خـورد

کجـــا بودي وقتي که پرپر شـــدم * سوختم و از غمت خاکستر شدم

خنده واسه هميشه از لبـام رفت

رسيدن از مرمر رويــاهـــــام رفت

بنويس خاطرات آينده را و مقدر كن احتمال ديدارمان را در قيامتي

نزديك طوري كه هيچ يادم نيامده باشد طوري كه هيچ يادت نيامده باش

د بنويس نام كوچكم را بزرگ درست كنار نام خودت و در خاطرات

آينده مصور كن آفتاب بمانی تو به من خيره شدي تو كه با نگاهت در

شعر من سوختي از طپش تنهايي سكوتم بر تو خيره شدم آن زمان كه تو

را از بر خواندم

در ذهنت تيره شدم به شكل خاكستري شعرهايم در نگاهت پاك شدم در

نفسهايت حذف شدم من كه در هر ثانيه با تو ثبت شدم اكنون در بادم

مثل شعله اي در باد بي يادم من تو را از بر خواندم من كه در شعرم تو

را همدرد خواندم در نگاهت ردپايي از نفرت درك كردم

در حضور دردم حضورت را حس نكردم همين لحظه بود كه تو را از

شعرم حذف كردم لحظه اي رسيده است

از نوع حسرت ها فرصتي ازفاصله ها زماني به شكل خاطره ها به

ديروز خيره مي شوي تكرارش مي كني اين تكرار ترس از فرداهاست

ترس از خاطره هاست ديروز را از بر كن فردا را پر پر كن كه فردايي

نخواهيم ديد كه فرداها همه بي بنيادند

بنويس خاطرات آينده را و مقدر كن احتمال ديدارمان را در قيامتي

نزديك طوري كه هيچ يادم نيامده باشد طوري كه هيچ يادت نيامده باشد

بنويس نام كوچكم را بزرگ درست كنار نام خودت و در خاطرات آينده

مصور كن آفتاب بمانی تو به من خيره شدي تو كه با نگاهت در شعر

من سوختي از طپش تنهايي سكوتم بر تو خيره شدم آن زمان كه تو را

از بر خواندم

در ذهنت تيره شدم به شكل خاكستري شعرهايم در نگاهت پاك شدم در

نفسهايت حذف شدم من كه در هر ثانيه با تو ثبت شدم اكنون در بادم

مثل شعله اي در باد بي يادم من تو را از بر خواندم من كه در شعرم تو

را همدرد خواندم در نگاهت ردپايي از نفرت درك كردم

در گرماي تنت لذت هوس را لمس كردم در حضور دردم حضورت را

حس نكردم همين لحظه بود كه تو را از شعرم حذف كردم لحظه اي

رسيده است

از نوع حسرت ها فرصتي ازفاصله ها زماني به شكل خاطره ها به

ديروز خيره مي شوي تكرارش مي كني اين تكرار ترس از فرداهاست

ترس از خاطره هاست ديروز را از بر كن فردا را پر پر كن كه

فردايي نخواهيم ديد كه فرداها همه بي بنيادند

بنويس خاطرات آينده را و مقدر كن احتمال ديدارمان را در قيامتي

نزديك طوري كه هيچ يادم نيامده باشد طوري كه هيچ يادت نيامده باشد

بنويس نام كوچكم را بزرگ درست كنار نام خودت و در خاطرات آينده

مصور كن آفتاب بمانی تو به من خيره شدي تو كه با نگاهت در شعر

من سوختي از طپش تنهايي سكوتم بر تو خيره شدم آن زمان كه تو را

از بر خواندم

در ذهنت تيره شدم به شكل خاكستري شعرهايم در نگاهت پاك شدم در

نفسهايت حذف شدم من كه در هر ثانيه با تو ثبت شدم اكنون در بادم

مثل شعله اي در باد بي يادم من تو را از بر خواندم من كه در شعرم تو

را همدرد خواندم در نگاهت ردپايي از نفرت درك كردم

در گرماي تنت لذت هوس را لمس كردم در حضور دردم حضورت را

حس نكردم همين لحظه بود كه تو را از شعرم حذف كردم لحظه اي

رسيده است

از نوع حسرت ها فرصتي ازفاصله ها زماني به شكل خاطره ها به

ديروز خيره مي شوي تكرارش مي كني اين تكرار ترس از فرداهاست

ترس از خاطره هاست ديروز را از بر كن فردا را پر پر كن كه

فردايي نخواهيم ديد كه فرداها همه بي بنيادند

آغاز دوست داشتن است

گرچه پايانه راه ناپيداست

من به پايان نينديشيدم

كه همين دوست داشتن زيباست ...

دلم گرفته است

به ایوان می روم و انگشتانم را

بر پوست کشیده ی شب می کشم

چراغ های رابطه تاریکند

کسی مرا به افتاب

معرفی نخواهد کرد

کسی مرا به میهمانی گنجشک ها نخواهد برد

پرواز را به خاطر بسپار

پرنده مردنی است .

دهکده عشق

atasheeshgheman — Sun, 22 Nov 2009 08:12:11 GMT

درد و دل با خدا

دلم گرفته، ای خدا

این روزا هیچکی غیر تو ، درد من ونمی دونه .

دلم گرفته، ای خدا

حتی صدامم این روزا به ساز من نمی خونه.

دلم گرفته ازهمه

از این روزای سوت و کور .

از این ترانه مردگی، از این شبهای بی عبور.

تمام لحظه های دلم زیر هجوم حادثه منتظر

یه راهیه تا دوباره به توبرسه .

دلم گرفته، ای خدا

گریه امونم نمی ده ،چرا دیگه حتی دلم

تو رونشونم نمی ده .

گناه بی باوری مو ، خودم به گردن می گیرم.

اگر نگیری دستامو ، تو دستای غم می میرم .

دلم گرفته ، ای خدا

واسه رسیدن به تو ،یه فرصت تازه می خوام .

دوباره دستامو بگیر ، مثل روزای بی کسی.

دلم گرفته ،ای خدا حتی بهشتو نمی خوام .

خونه قلب من مال توست

چشم من همیشه دنبال توست

از تو خوندن پایان نداره

دور از تو موندن امکان نداره

هر روز از تکرار نامت به نفس نفس می افتم

نه به فکر کار دیگه نه به یاد کس می افتم

پاکی عشق تو مثل رنگ سبز نوبهاره

هرچی که قشنگ و زیباست تو رو به یاد من میاره

مثل پرواز تخیل قشنگ کودکان

روی برگ پرنیان باورم نوشتمت

و به یاد خاک بارون زده کوچه عشق

تو رو با اشک چشام تو دفترم نوشتمت

آنچنان شکر به درگاه خدا کردم تا

اومدن فرشته ها از آسمون به دیدنت.

تقدیم به تو گلم

atasheeshgheman — Sun, 22 Nov 2009 08:11:28 GMT

دلم پر از حرفه

گل سرخ: عشق آتشین مرا بپذیر.

گل غنچه: برای نخستین بار قلبم بخاطر تو لرزید.

گل میخک: قلبم را به تو تقدیم میکنم.

گل محمدی: تورا از صمیم قلب دوست دارم.

گل بنفشه: همیشه به یادم باش.

گل عباسی: تومایه امید وسرچشمه ارزوهای من هستی.

گل شعمدانی: عشق لازمه زندگیست وبدون عشق نمی توان زندگی کرد.

گل سوری: عزیزم با من مهربانتر از گذشته باش.

گل یاس: ازمن نخواه که جز راستی سخن گویم که من شیفته تو هستم.

گل ناز: ناز ودلبرجامه ایست که به قامت تودوخته اند.

گل رازیانه: هرچنددر کنارم نیستی ولی نگاهت در تنهایی نگاهم مونس من است.

گل لاله: تو که دل منوغم زده می خواهی این من و این دل دردمند من.

گل اطلسی: نمی دونم منو دوست داری یا نه.

گل ساعتی: درواپسین دم زندگی خوشبختی تو را می خواهم.

گل مریم: به پاک دامنی تو درود می فرستم.

گل سفید: میسوزم و میسازم.

گل تاج خروس: از دوریت سر گردان هستم.

گل شب بو: درشب مهتاب رویت را می بوسم.

گل کامیلیا: فداکاری در راه عشق خوشبختی می اورد.

گل همیشه بهار: عشق توبرای همیشه در قلب من است

گل لادن: گاهی یاد ماکن.

عاشقت خواهم ماند بی آنكه بدانی دوستت خواهم داشت بی آن كه بر لب آرم در دل خواهم گفت بی هیچ سخنی گوش خواهم داد بی هیچ اندوهی در آغوشت خواهم گریست بی آن كه حس كنی در تو آب خواهم شد بی هیچ گرمایی كنار آشیانه ی تو آشیانه می كنم و فضای آشیانه را پر از ترانه می كنم می پرسند : به خاطر چه زنده ای؟ و من برای زندگی تو را بهانه می كنم .

****************************************************************

مطلب زیر نهایت عشق رو میرسونه... خودتون بخونین:

۱۰۰۰ مرتبه ۹۰۰ جمله ی عاشقانه را روی۸۰۰ جای مختلف

به۷۰۰ زبان و پیش ۶۰۰ نفر فریاد زدم! ۵۰۰ تای آن رادر۴۰۰ جمله

گنجاندم و به ۳۰۰زبان در۲۰۰برگ ترجمه کردم. ۱۰۰تای آن را۹۰روز...

روزی۸۰ مرتبه برای تو خواندم! ۷۰ تای آن را آموختم وبیش از۶۰تای آنرا

تجربه کردم و ۵۰غروب را از ۴۰سمت به نظاره نشستم. در ماه

۳۰روزه،بیشتر از۲۰روز ۱۰ باراز تو ۹سوال کردم. ۸ سوال من را

۷ مرتبه در۶ روز جواب دادی. با ۵ واسطه ۴ دفعه تو را ۳ جا

دعوت کردم... ۲ ساعت خواهــــش کردم تا یک بار گفتی:

دوست دارم.

.:.اول یه شعر عشقولانه ی واقعا زیبا.:.

گفتم نرو پرپر میشم

گفتی: میخوام رها باشم

گفتم: آخه عاشق شدم

گفتی:میخوام تنها باشم

گفتم: دلم

گفتی: بسوز

گفتی: یه عمری باز هنوز

گفتم: پس عمرم چی میشه

گفتی: هدر شد شب و روز

گفتم: آخه داغون میشم

گفتی: به من خوش میگذره

گفتم: بیا چشمام تویی

گفتی: آخر کی میخره

گفتم: منو جنس میبینی؟

گفتی: آره بی قیمتی

گفتم: یه روز کسی بودم

با من نکن بی حرمتی

گفتم: صدام میمیره باز

گفتی: با درد بسوز بساز

گفتم : حالا که پیر شدم

گفتی: که از تو سیر شدم

گفتم: تمنا میکنم

گفتی: میخوام خردت کنم

گفتم: بیا بشکن تنو

گفتی: فراموش کن منو.

.:::. این هم تقدیم به شما .:::.

مسافرم

پشت سرم، گریه نکن؛ مسافرم مسافرم

اشکاتو هی، هدر نده؛ باید برم باید برم

*********

جلوی راهمو نگیر، نزار منم گریه کنم

صلاحمون، اینه عزیز؛ باید برم سفر کنم

*********

طاقت اشکاتو ندارم

تو رو خدا، نزار ببارم

خدا نخواست، قسمت اینه

که من تو رو تنها بزارم

*********

تو رو خدا گریه نکن

اینقدر نگو نرو نرو

بغضم داره میترکه

اینقدر نگو نرو نرو

*********

اینجوری بی تابی نکن

الهی قربونت برم

خدا نگهدارت باشه

باید برم، باید برم

بعد از مرگم :

atasheeshgheman — Sun, 22 Nov 2009 08:10:08 GMT

بعد از مرگم :

دوست دارم دستهايم را از تابوت بيرون بگذارند

تا همه بدانند دست خالى از دنيا رفته ام .

دوست دارم كفنم را سياه قرار دهند

تا همه بدانند هر چه سياهى در دنيا هست با خود برده ام .

دوست دارم بر مزارم تكه يخى بگذارند

تا با اولين اشعه افتاب به جاى مادرم برمزارم بگريد .

واز همه مهمتر، دوست دارم مرا در جاى بلندى دفن كنند

تا باد بوى مرا به وطنم ببرد .

ديگر مهم نيست كه كوزه گر با خاك من چه مي كند، ولى دوست دارم

از خاك گلويم سوتكى بسازد، سوتكى در دست بچه اى بازيگوش

تا در ان بدمد و سكوت مرگبارم را بشكند .

atasheeshgheman — Sun, 22 Nov 2009 08:07:55 GMT